Πολλές φορές οι πελάτες μου με ρωτούν: «Τελικά, Έλενα, αλλάζει ο άνθρωπος καθώς περνούν τα χρόνια  ή όχι»; Στα μάτια μου, ο άνθρωπος μοιάζει με τις 4 εποχές. Κάποτε μελαγχολεί, εσωστρέφεται, οργανώνεται και δημιουργεί απορίες στο μυαλό και στη ψυχή του. Προετοιμάζεται για νέα ξεκινήματα και αναζητά πιθανές βοήθειες και συμμαχίες. Τότε ίσως και να διανύει το φθινόπωρο των διαθέσεων του.

Αργότερα πάλι, ενώνεται πιο στενά με τον εαυτό του ή και με άλλους ανθρώπους και βιώνει την καθημερινότητα του χωρίς πιθανά μεγάλες αλλαγές. Συνήθως και ο καιρός συνηγορεί σε αυτόν τον εσωτερισμό, δηλαδή χειμωνιάζει. Ύστερα πάλι αναστατώνεται πιθανά, με θετικό ή και αρνητικό τρόπο, μπερδεύεται ίσως, βιάζεται και αγωνιά. Η αλλαγή φλερτάρει μαζί του και συναντά την άνοιξη. Και μετά, αρχίζει να «συναντά» το σώμα του με τρόπο που δεν μπορεί πια να αποφύγει, πιθανά συνδέεται περισσότερο με τη φύση και ίσως και να επικοινωνεί με το περιβάλλον του με διαφορετικό τρόπο από ό,τι έχει συνηθίσει. Και καμιά φορά και πάλι τα ακραία καιρικά φαινόμενα μπορεί να επηρεάζουν το ψυχισμό του ποικιλότροπα. Καλοκαίρι.

Ο άνθρωπος, λοιπόν, αλλάζει και οι σχετικές έρευνες το επιβεβαιώνουν. Οι εμπειρίες του, η επαφή του με άλλους ανθρώπους, το σώμα του, δημιουργούν προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του και κάπου εκεί μπορεί αν το επιθυμήσει, να συναντηθούμε και θεραπευτικά προκειμένου να εξετάσει την πορεία του.